با ریتم کار موافق بودی که تند بود ؟ سیاوش موافق بود و می گفت الان ریتم تند احتیاج داره . نظر خودت در این باره چیه ؟
اون کار می طلبید ریتم تند رو ، اگر این کار با پیانو ای نواخته می شود شاید هیچوقت اون مُقطع گویی اون برشی که داره به وجود نمی اومد و شاید به این وسعت مورد اقبال قرار نمی گرفت. ما وقتی می بینیم کاری با استقبال مواجه شده مطمئنآ چیزی در خودش داشته و انتخاب ها انتخاب های درستی بوده و باید احترام گذاشت به احساس، وقتی که تصمیم می گیره .
منم موافقم ، تقریبا تو تمام بند ها قافیه خیلی ضربه زننده و خیلی به جاست و کلا ترانه ؛ ترانه ای سالم و موفقه ضمن اینکه خیلی عجیبه ، حالا شما می گید من اینو 3 الی 4 سال پیش نوشتم اما کاملا برای حوادث بعد انتخابات سال گذشته زبان حال بود ، و از همه مهمتر اینکه رنگ و بوی شعار نمی داد و یعنی خیلی مهمه که وقتی ما می خواهیم یه کار اجتماعی بنویسم به سمت شعار نریم ، زده نشیم و از اون ور نیفتیم و خیلی خوب از پسش بر اومدی . در مورد بند اول به نظرت خندیدن دلخواه می تونست بهتر و قوی تر باشه چون بند دوم خیلی خوبه ، تو زنده می مونی رفیق ، طاقت بیار رفیق طاقت بیار .نظرت چیه ؟
پیش از هر چیز باید توضیح بدم که ترانه سرا و هنرمند روحی داره که معتقدم می تونه آینده رو ببینه. شاید نمی شه گفت روح  ، یک ضمیری داره که در ناخودآگاهش آینده اتفاق می افته، قبل از اینکه اون اتفاق پیش بیاد . کما اینکه بعضا ما آینده رو خواب می بینیم و می تونیم حدس بزنیم که در آینده چه اتفاقی می افته و یا حس ششمی که به طور مثال می گه شستم خبر دار شده بود که این اتفاق قرار بود بیافته ، همین می شه که اون روانشناس بزرگ آلمانی " یونگ " با برسی چندتا از بیمارهاش ، تونست جنگ جهانی اول رو پیش بینی کنه سالها قبل از اینکه جنگ اتفاق بیفته. و این اتفاق ها پیش از اینکه پیش بیاد و به عرصه فیزیکیش برسه در وجود من داشت رخ میداد و داشت به وجود می اومد . مطمئنآ وقتی من اون رو می نوشتم تحت تاثیر اون وقایع بودم و اون چیزهایی که قراره پیش بیاد. فکر می کنم رفیق نمونه ی بارزی بود و دلیلی بر این بود که هنر مند در ضمیرش آینده رو  می تونه پیش بینی کنه ، اگر به ذات خودش برگرده .
در مورد خندیدن دلخواه هم این طور نبود که من بخوام به قافیه دوم فکر کنم و اون رو بنویسم . من دقیقا برای ابتدا و ورودیش دلیل داشتم و اگر حالا قصد کنیم وارد بعد مفهومیش بشیم علاقه ای ندارم واردش بشم ولی همیشه خندیدن ، خندیدن مورد علاقه ما نیست و عمل خندیدن همیشه دلنیشن نیست. خندیدن ملیح با خندیدن قبیح فرق می کنه و خنده ای که از روی آزاره و .. ولی اون خنده ای دلخواهه که حالا ممکنه هر کسی دنبالش باشه و انتظارش رو بکشه . برای ورود فکر می کنم که من خودم ، باهاش مسئله ای نداشتم یعنی مشکلی نداشتم ؛می شد قافیه ای دیگه آورد ولی دلخواه نبود.

خیلی هم خوب ، در مورد ترجیع بند کار هم می شه صحبت کنی چون تو یه مصاحبه که سیاوش با آقای فرهودی اگر اشتباه نکنم یکی پرسیده بود "خوردشید پشت ماست " بیشتر توضیح بدید ، می شه در مورد این قسمت برامون صحبت کنید ؟
برام با مزه بود . من در مورد مفهوم شعر با آقای قمیشی صحبت نکردم . یعنی  پش از اینکه شعر رو بفرستم براش یک بار خوندم همین شعر رو  و بعد یکی دو بار پیگیری کردم که آیا رسید به دستتون و چی شد و چی نشد. فرصتی نشد که بخواهیم در مورد این صحبت کنیم که معنی این شعر چه بوده . یا چرا این رو  سرودم  دلیل سرایش و انگیزه سرایش من چه بود . در مورد این صحبت نکردیم .ولی خوب جالب بود که دقیقا او (سیاوش) هم این شعر رو فهمیده و اشراف کامل داره رو مفهومش. اون جوابی که داد متعجبم کرد. البته من وقتی شعری می نویسم معتقدم که باید تکثر داشته باشه و به تعداد مخاطب های من معانی مختلفی داشته باشه این دلیلی میشه رب موندگاریش و در طول تاریخ کهنه نمی شه. به واسطه این اونجا رو اگر خودم بخوام  به عنوان یک شخص که مخاطب این شعر هست معنی کنم این معنی رو می ده که هم خورشید پشت ماست یعنی پشتمون به خورشید گرمه . یعنی فلانی (خورشید) پشتمه ؛ و دیگر اینکه خورشید پشت ماست اون چیزی که آقای قمیشی گفت یعنی اینکه رومون به سمت سپیده است یعنی می تونه روشنی بخش راه ما باشه .

خودت کار را شنیده بودی قبل از اینکه اجرا بشه ؟
خودم نه ؛ کار رو پیش از اینکه اجرا بشه نشنیده بودم . فقط هی تعریف می کردن ازش دوستان ولی فرصت نشد بشنوم ؛ یه شرایطی تو اون زمان بود که این قطعه رو متفاوت تر از کارای دیگه می کرد . یعنی اگر من یه کار عاشقانه و یه همکاری عاشقانه می داشتم ، مطمئنا شکل روابط ما تو اون تایمی که قرار بود این کار در بیاد فرق می کرد. شرایط انتشار ترانه ی رفیق خیلی خاص بود . شرایط اجتماعی خاصی که تو اون زمان حاکم بود باعث شد کمتر با هم تماس گرفتیم پیش از اینکه کار در بیاد .

کل کار می دونی چقدر طول کشید از مرحله ساختن ملودی تا انتشار؟
کار رو ، انتخاب شعر همون روز که شعر رو خوندم تقریباً صورت گرفت یعنی اینکه خوشش آمد آقای قمیشی وقتی که من اون شعر رو براش خوندم ..

همون سه الی چهار سال پیش دیگه ؟
آره همون سه سال پیش ، از شعر خوشش اومد و بعد وقتی فرستادم این رو انتخاب کرد که قراره بخونه و بعد تا مدتی انگیزه ای برای خوندنش پیش نیومد تا اینکه فرصتی دست داد و گفتند بیایم و بسازیم، تنظیم کنیم و اجرا کنیم. از زمانی آهنگسازی تا زمانی پخش فکر می کنم یک ماه  طول کشید چون به من از وقتی که اطلاع دادند یعنی واگذاری را از من گرفتند شاید کمتر، تا روزی که ترانه پخش شد دو سه هفته بیشتر طول نکشید .

قسمت های بعد از ترجیع بند هم خیلی خوبه ، یعنی اونجایی که می گه با من بیا با من بیا چیزی نمونده از مسیر یا اونجا که میگی : امروز وقت خواب نیست ..... خیلی خوبه خودت نظرت چیه ضمناً خودت کدوم بند رو بیشتر دوست داری توی این شعر که میگم فوق العاده اس و تک تک بندهاش به جاست . خودت کدوم رو بیشتر دوس داری و نظرت در مورد اون دو قسمت چیه؟
اول این رو میتونم بگم: ترانه داستان دو تا رفیق و دو دوسته  که در یه مسیر صعب العبور و برفی گیر کردن و حتماً خودتون میدونین که اگر کسی در این برف و در سرما بخوابه بدنش از اون حالت طبیعی ش خارج میشه (دلیلش عدم تحرک و راه رفتنه) بعد از مدتی خون منجمد میشه و شخص می میره ! در این مسیر اتفاقات خاصی براشون پیش میاد و در این پوزیشن اون شخص دوم هی به اون شخص اولی که یه خورده سخت شده طی کردن اون مسیر براش امیدواری میده . توی این حال و هوا حالا یه سری دیالوگها بینشون رد و بدل میشه که معانی مختلفی میتونه پیدا کنه وقتی که میگه: .... شما کدوم بیت رو فرمودید؟

من دو بیت مد نظرم بود ش یکی  : با من بیا با من بیا چیزی نمونده از مسیر و امروز وقت خواب نیس...
اون خواب دقیقاً دلیلش فقط و فقط اینه که اون شخص میمیره اگه بخوابه . حالا شما بیایین و به این فکر کنین که چه موقعیتهایی در جامعه ما هست مثل اون برفی که باعث میشه شخص نتونه ادامه بده، موقعیت هایی که ممکنه اون شخص رو از پا در بیاره . ممکنه اعتیاد باشه ، ممکنه فقر باشه ممکنه بی عدالتی باشه  ممکنه هر اتفاق دیگه ای باشه که ما رو در مخمصه قرار داده و نمیذاره که راه بریم . باید به این شخص امیدواری داد .  در نتیجه این روایت که دو تا رفیقن که دارن توی یه مسیر  صعب العبوره برفی گام بر میدارن و راه میرن تکثر پیدا میکنه و مخاطباش اجتماعی ، عاشقانه ، سیاسی و اون مخاطبی هست که میخواد اعتیاد رو ترک کنه.  از اینش لذت میبرم و اینو بیشتر دوس دارم در مورد این ترانه .

خیلی جالبه الان که داری میگی دقیقاً یه چیز دیگه توی ذهنت بوده  و چون ما کار رو شنیدیم در یه شرایط خاص چیز دیگه ای توی ذهنمونه خیلی جالبه الان من خیلی بیشتر خوشم اومد از این کار. این که میگی اون مسائل خواب و اینها رو گفتی ما تعمیمش میدادیم به یه چیزای دیگه اما الان خیلی مسئله جالبتر شده .خیلی میگم زمان حال بود به اون شرایط، ما دقیقاً یه فکر دیگه ای میکردیم  الان قشنگتر هم شد.حرفی داشتی ؟
اره من میخواستم پرسم که فرمودی کدوم بند رو علاقه داشتی؟ من اون بندی رو که میگه دنیا اگه تاریک شد دستای فانوسو بگیر... ؛ برام نوستالوژی داشت چون برای خودم اتفاق افتاده و وقتی می خواستم یه مسیری رو طی کنم از فانوس استفاده کردم . بارها اتفاق افتاده . واقعاً وقتی که دسته ی فانوسو میگیری دستت احساس میکنی که یکی داره راه رو برات روشن میکنه و باعث میشه که راه رو خیلی راحت تر بری و انگار اون دستیه که داره بهت کمک میکنه و میخواد تو رو به یه هدفی و یه موفقیتی برسونه .

درمورد ملودی نظرت چیه و همگون بودنش با آهنگ ؟ تلفیقش شعر و موسیقی ؟
گفتم . ملودی همون چیزی بود که باید می بود . من چیزی غیر از این رو نمی تونستم تصور کنم براش . و هروقت بهش گوش می کنم میگم : دقیقاً ملودی همون چیزی شد که من میخوام یعنی اون چیزی شد که شعر میگه. فکر میکردم که اون شعر زمانی باید اون ملودی رو داشته باشه در روحم در ذهنم با این مسئله زندگی می کردم  ، و سر انجام اون شعری شد که بارها میتونم گوشش کنم و لذت ببرم ازش و بقیه هم ازش لذت میبرن چون ملودی مختص همون شعره بهتره بگم من فکر میکنم که اینطوری بود. در مورد تنظیم هم حالا چون اسم شخص تنظیم کننده شاید خیلی شناخته شده نبود  یا شخصی نبود که سابقه ی زیادی داشته باشه  ، مثلاً ازش کارهای زیادی شنیده باشیم .شاید انگشت اتهام به سمتش بره و همه به این دید نگاه کنن که  آره شما کار رو خراب کردی و تجربه نداشتی ولی ایرادی هم نمیشه توش پیدا کرد. ایرادی که مثلاً بیاد و بگه اگه این طور می شد خیلی بهتر بود . تنظیم یه تنظیم ترنس بود و فکر میکنم که اتفاقاً به جا بود برای اون تایم . تجربه هم نشون داده و داره نشون میده که این ترانه مختص به همون زمان و همون تایم نبوده و یه ترانه ژورنالیستی نیست که یه تاریخ مصرف داشته باشه.

خب مهدی جان از کارهایی که بازم دست سیاوش داری صحبت کن چیزی هست؟
اره یک سری ترانه، که اتفاقاً فکر میکنم ترانه های خیلی خوبی هم هست. که ممکنه بهترین ترانه های من باشه . بعضاً ترانه هایی که در طول این چند سال نوشتم و بعضاً ترانه های تازه . خوندم چندتاشو برای سیاوش و حالا باید ببینیم چه خواهد شد. چون هیچ چیزی خودتون بهتر میدونین در مورد سیاوش هیچ چیز قابل پیش بینی نیست .

سیاوش، میشه بگی با کیا دیگه کار کردی اون معروفتر هاش رو بگو ؟
کارهایی رو که توی این حد فاصل کار کردم امیر تاجیک بود که یکی دو تا قطعه باهاش همکاری کردم که عموماً کارهای ملی و میهنی بود که یک تم اسطوره مدارانه داشت . خیلی با داریوش اقدامی کار کردم که بسیار دوستش دارم و یه ملودی ساز خیلی خوبه . با ارسلان محمودی کار کردم که فضاش متفاوته نسبت به کارهای اقدامی.و با بسیاری دیگه در حال کار کردنم از جمله فریدون آسارایی، سعید سام و  ...که هنوز کاری وارد بازار نشده .

با مانی هم کار کردی؟
نه هنوز. ولی ارتباط داریم.

یه جا توی همون مصاحبه سیاوش میگه مانی خواننده خیلی خوبیه و اینطوری هم هست نظر مانی چی هست خودش گفته ؟

مانی رهنما بسیار قمیشی رو دوس داره ملودی های قمیشی رو و مخصوصاً کارهایی رو که با ابی داشت و تو اون زمانهایی که با هم بودیم بسیار و بسیار کارهایی که قمیشی برای ابی ساخت رو میخوند .و شنیدم اون نظر سیاوش روی مانی زیاد تأثیر گذاشت یعنی واسش مهم بود که حالا یه آدمی مثل سیاوش بیاد و یه همچین حرفی درباره اش بزنه .

دایی شون اگه اشتباه نکنم  با سیاوش کار کرده آقای شهرام دانش کار فاصله مال ایشونه دایشون میشه درسته ؟
دایی مانیه که فکر کنم فوت شده باشه و بسیار در روند زندگیش تأثیر گذاشت. تفکر این آدم بنا به گفته ی خودش تو روحیه دوران جوانی و نوجوانی مانی رهنما تاثیر گذار بوده  و شاید یکی از دلایلی که این آدم به سمت هنر و به سمت خواندن گرایش پیدا کرد این بود. مانی هم یه آدم عمیقیه و کتاب می خونه و موزیک های خوب گوش میکنه . به شخصیتش و به رفتارش خیلی احترام میذارم .

خوب آقای شهرام دانش دو تا کار دارن با سیاوش یکی اون که میگه : من میگم فاصله مرگه و یکی هم خانوم شهره خونده اگه اشتباه نکنم . ایران بوده این آقای دانش ؟
اره آقای شهرام دانش با بابک بیات و برای مانی هم کار ساختن و کار کردن و ترانه ای که  نوجوانی ما رو شکل داد : با کوچه آواز رفتن نیست ..... رو من توی لیبل آلبوم با اسم شهرام دانش دیدم ، شعری که بعدا فهمیدم ایرج جنتی عطایی سروده . نهایتاً میخوام بگم که حضور داشت در زمینه ی شعر.

مهدی جان من چند تا اسم میگم هر احساسی راجع بهشون داری بگو؟ سیاوش قمیشی؟
سیاوش قمیشی. روح مهربان .

یغما گلرویی؟
یغما گلرویی.  از رو نوشته حرف نزن .

رفیق ؟
رفیق... سیاوش قمیشی .

و افشین مقدم دوست صمیمیت؟
افشین مقدم .... افشین مقدم .... میگه:  تو در شب تولدم به شعله فوت میکنی ، به چشم من که میرسی چرا سکوت میکنی ؟

مهدی جان ممنون اگه حرف خاصی داری واسمون بگو ؟
در مورد کار آخر قمیشی باید بگم بسیار امیدوار کننده است و بسیار عجیبه در شرایطی که ما منتظریم جوونها و  نسل ما بیادو نوآوری کنه کاری از پیش نمی بره و استاد داره بار همه رو به دوش میکشه. کار پاپ سنتی میخونه کار قبلیش (الکی) که بر پایه ی توالی نت های سنتی شکل میگیره و توی اثر بعدش میاد و یه کار با حال و هوای نیو ایج میسازه که در موزیک ما کم سابقه اس . میاد و با دو ساز یه هارمونی و یک بستر شگفت انگیز رو در یک فضای نیو ایج اراده میده. که موسیقی مورد علاقه من هم هست این سبک. فکر میکنم که خیلی و خیلی و خیلی باید ممنون چنین آدمی باشیم که توی این شرایط داره بار خلاقیت رو در موزیک ما به دوش میکشه . در موزیکی که فکر میکنم فاقد هر گونه نو آوریه حضور یه همچین آدمهایی نعمتیه .